มีรายงานจากอาอีชะฮฺ รอฎิยัลลอฮุอันฮา ว่า นางกล่าวว่า “ขออัลลอฮทรงประทานความเมตตาแก่บรรดาสตรีที่อพยพจากมักกะฮฺไปสู่นครมะดีนะฮฺในรุ่นแรกด้วยเถิด” เมื่อโองการของอัลลอฮได้ถูกประทานลงมา คือ โองการที่ว่า

وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ

“และพวกนางจงเอาผ้าคลุมคลุมให้ถึงช่วงใต้คอยของพวกนางเถิด”(ซูเราะฮฺอันนูร อายะฮฺที่ 31)

พวกนางก็ได้ฉีกส่วนหนึ่งจากเสื้อผ้าของพวกนาง แล้วเอาไปคลุมทับ(บันทึกโดยบุคอรีย์)

       รายงานจากท่านหญิงศอฟียะฮฺ บินติ ซัยบะฮฺ จากท่านหญิงอุมมุสะละมะฮฺ กล่าวว่า เมื่อโองการที่ว่า

يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ

“พวกนางต้องเอาผ้าคลุมร่างหายของพวกนาง”(ซูเราะฮฺอัลอะฮฺซาบ อายะฮฺที่ 59)


ได้ถูกประทานลงมา บรรดาสตรีชาวอันศอรก็ออกนอกบ้านเสมือนว่า บนศรีษะของพวกนางมีอีกาเกาะอยู่ อันเนื่องมาจากผ้าคลุมที่ปิดศรีษะนั่นเอง(บันทึกโดยอบูดาวูด)
    
       ท่านผู้อ่านที่รัก ขอให้ท่านพิจารณษดูบรรดาสตรีผู้ศรัทธาเหล่านั้นเถิด เมื่อพวกนางได้รับคำสั่งของอัลลอฮ ให้พวกนางปกปิดร่างกายด้วยการคลุมศรีษะ พวกนางก็มิได้รอช้าในการสนองตอบต่อคำสั่งของพระองค์ ทั้งๆที่สตรีไม่ว่าจะในสมัยนั้นหรือในสมัยอื่นๆก็ตาม ชอบที่จะแสดงออกด้วยการเผยให้เห็นเครื่องประดับและความงามของนาง