รายงานจากอิบนุอบีมะลีกะฮฺ กล่าวว่า “ท่านผู้ประเสริฐทั้งสองนั้นเกือบจะวิบัติเสียแล้ว คือ อบูบักรและอุมัร รอฎิยัลลอฮุอันฮุมา ทั้งสองได้ตะโกนเอะอะต่อหน้าท่านรอซูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เมื่อครั้งที่มีขบวนของบนีตะมีมได้มาหาท่านรอซูล และนหนึ่งจากทั้งสองนั้นได้ชี้ไปที่อักเราะฮฺ อิบนิ ฮาบีส ซึ่งเป็นพี่น้องกับบนีมะญาเชียะอฺ และอีกคนหนึ่งก็ชี้ไปยังชายอีกคนหนึ่ง นาฟิอฺ กล่าวว่า “ฉันไม่ได้จำชื่อของชายคนที่ถูกชี้นั้น อบูบักรได้กล่าวแก่อุมัรว่า “เจ้าไม่ต้องการอะไร นอกจากความขัดแย้งกับฉันเท่านั้น” อุมัรก็ตอบว่า “ฉันไม่ต้องการขัดแย้งกับท่าหรอก” เสียงโต้เถียงของทั้งสองก็ดังเอะอะขึ้น… แล้วอัลลอฮก็ได้ประทานโองการลงมาว่า

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ

“โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าอย่าได้ยกเสียงให้ดังเกินกว่าเสียงของท่านนบี และพวกเจ้าอย่าพูดจากับท่านนบีด้วยเสียงดัง เช่นเดียวกับที่พวกเจ้าพูดจากันในระหว่างพวกเจ้าด้วยกัน ผลงานที่ดีๆที่พวกเจ้าประกอบไว้นั้น อาจจะสูญหายไม่เป็นผลดี โดยที่พวกเจ้าไม่รู้สึก แท้จริงบรรดาผู้ที่ลดเสียงของพวกเข้าต่อหน้าท่านรอซูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม นั้น คือ บรรดาผู้ที่อัลลอฮได้ทรงทดสอบหัวใจของพวกเขาเพื่อการยำเกรง และสำหรับพวกเขาก็จะได้รับการอภัยโทษและรางวัลที่ยิ่งใหญ่” 
(ซูเราะฮฺอัลฮุจุรอต อายะฮฺที่ 2-3)


       อิบนุซุเบร กล่าวว่า “และไม่ปรากฏว่าอุมัรทำเสียงดังให้ท่านรอซูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมได้ยินอีกเลย หลังจากที่อายะฮฺนี้ได้ถูกประทานลงมา จนกระทั่งท่านรอซูลถามถึงสาเหตุ และเรื่องทำนองนี้ไม่ถูกระบุเกี่ยวกับบิดาของท่านเลย คือ อบูบักร” (บันทึกโดยบุคอรีย์ ในบทที่ว่าด้วยเรื่องการอรรถาธิบายอัลกุรอาน)
       ขอให้ท่านผู้อ่านพิจารณาถึงคำกล่าวของอิบนุซุเบร รอฎิยัลลอฮุอันฮฺ ที่ว่า “ไม่ปรากฏว่าอุมัรจะทำเสียงดังให้ท่านรอซูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ยินอีกเลย หลังจากที่อายะฮฺนี้ได้ถูกประทานลงมา จนทานรอซูลถามสาเหตุด้วยความแปลกใจ” ท่านก็จะทราบว่า ทำไมบรรดาศอหาบะฮฺ รอฎิยัลลอฮุอันฮม จึงสนองตอบโองการของอัลลอฮ และพวกเขาทำไมจึงเร่งรีบในการดำเนินตามพระบัญชาของอัลลอฮโดยไม่ชักช้า และไม่ลังเลแต่ประการใด และเขาผู้นั้นคือ อุมัร อิบนุล ค็อฏฏอบ ซึ่งเมื่อเวลาเขาพูดเขาจะพูดด้วยเสียงที่ดังมาก แต่เขากลับลดเสียงของเขาลงต่อหน้าท่านรอซูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮฺวะซัลลัม จนแทบจะไม่ได้ยิน เพื่อเป็นการตอบรับพระบัญชาของอัลลอฮ