ภายหลังจากที่ท่านศาสนฑูต ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซํลลัม และมวลมุสลิมติดตามตระกูลฮะวาซินบางส่วนที่ลอบหนีไปหาตระกูลษะกีฟที่ฏออิฟ และได้ปิดล้อมอยู่เป็นเวลาหลายวัน แต่ก็ยังไม่อาจเอาชนะได้ จึงได้กลับมะดีนะฮฺ ในระหว่างทาง ท่านได้แบ่งทรัพย์สงครามหุนัยน์อันประกอบด้วยเด็กและผู้หญิงจำนวน 6000 คน อูฐและแพะจำนวนมากมายสุดที่จะคณา ท่านให้ส่วนแบ่งแก่หัวหน้าตระกูลอาหรับต่างๆอย่างมากมายเพื่อชนะใจพวกเขาในการเข้ารับอิสลามและให้ส่วนแบ่งแก่ชาวกุรอยช์มากมายเช่นกัน แต่ไม่แบ่งสิ่งใดให้แก่ชาวอันศอรเลย ทำให้ชาวอันศอรบางคนตัดพ้อด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจที่พวกเขาไม่ได้รับส่วนแบ่งในทรัพย์สงครามครั้งนี้ บางคนกล่าวว่า "ท่านศาสนฑูต ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้พบกับกลุ่มชนของท่านแล้ว" หมายถึง ภายหลังจากที่อัลลอฮให้พิชิตมักกะฮฺได้และชาวกุรอยช์ก็ได้เข้ามาใกล้ศาสนาอิสลามแล้ว ท่านศาสนฑูต ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม จึงได้ประชุมชาวอันศอร แล้วกล่าวกับพวกเขาภายหลังจากการสรรเสริญต่ออัลลอฮว่า
 
"โอ้เหล่าชาวอันศอร มีคำพูดของพวกท่านบางคำพูดมาถึงฉัน และการตำแหนิต่อฉันในใจของพวกท่าน
พวกท่านเคยหลงผิด แล้วอัลลออก็ได้ชี้แนะพวกท่านใช่หรือไม่?
พวกท่านยากจน แล้วอัลลอฮก็ได้ทำให้พวกท่านร่ำรวยใช่หรือไม่ ?
พวกท่านเคยเป็นศัตรูกัน แล้วอัลลอฮก็ได้ทำให้พวกท่านปรองดองกันใช่หรือไม่ ?"
 
ชาวอันศอรตอบว่า "หามิได้เลย บุญคุณและความโปรดปรานต่างๆของอัลลอฮมากมายล้นเหลือยิ่ง"
 ท่าน(นบี-เจ้าของสเปส-)กล่าวต่ออีกว่า
 
"พวกท่านจะไม่ตอบฉันหรือ โอ้ชาวอันศอร ?"
 
พวกเขากล่าวว่า "เราจะตอบท่านอย่างไร โอ้ท่านศาสนฑูต บุญคุณและความต่างๆของอัลลอฮมากมายล้นเหลือยิ่ง"
ท่านจึงกล่าวว่า
 
"ขอสาบานต่ออัลลอฮ หากพวกท่านจะพูดก็เป็นเรื่องจริง(พวกท่านอาจกล่าวว่า)
ท่านนั้นแหละมาหาเราในสภาพที่ถูกใครๆปฏิเสธ แต่เราก็เชื่อ
ท่านถูกคนทอดทิ้ง แต่เราก็ช่วยเหลือเกื้อกูล
ท่านถูกใครๆขับไสไล่ส่ง แต่เราก็ให้ที่พักพิง
ท่านมาในฐนะคนลำบากแร้นแค้น แต่เราก็ให้ทรัพย์สินแก่ท่าน
โอ้ชาวอันศอร พวกท่านจะตำหนิฉันเพียงเพราะทรัพย์ทางโลกที่ฉันให้แก่กลุ่มชนหนึ่งที่ฉันอยากเอาชนะใจพวกเขาให้เข้ารับอิสลาม
แต่ฉันเชื่อในอิสลามของพวกท่าน
โอ้ชาวอันศอร พวกท่านไม่พอใจดอกหรือที่คนอื่นได้แพะและอูฐกลับไป แต่พวกท่านได้ศาสนฑูตกลับไปยังที่นั่งบนหลังอูฐของพวกท่าน
ขอสาบานต่อผู้ที่ชีวิตของมุฮัมหมัดอยู่ในหัตถ์ของพระองค์
หากไม่คิดที่การอพยพ แน่นอนฉันก็เป็นชาวอันศอรคนหนึ่ง
หากว่าคนอื่นเดินทางไปทางซอกเขาหนึ่ง แต่ชาวอันศอรเดินไปอีกทางซอกเขาหนึ่ง
แน่นอน ฉันจะเดินทางซอกเขาที่ชาวอันศอรใช้เดิน
โอ้อัลลอฮ โปรดจงเมตตาชาวอันศอร์ ลูกๆของชาวอันศอร และหลานๆของชาวอันศฮรเถิด"
 
พวกเขาจึงพากันร้องได้จนเคราเปียกชุ่มและกล่าวว่า "พวกเรายินดีที่ได้ศาสนฑูตเป็นส่วนแบ่ง"
 
อ้างอิง : หนังสือวิเคราะห์บทเรียนและข้อคิดจากชีวประวัติท่านนบีมุฮัมหมัด(ศ็อลฯ) โดย ดร.มุสเฏาะฟา อัสสิบาอีย์