บททดสอบต่างๆที่ผานมาในชีวิตเรามีลักษณะคล้ายโรคภัยไข้เจ็บ
คือ ก่อความเจ็บปวดเมื่อครามาเยือน
แต่เมื่อผ่านไปแล้ว ก็กลายเป็นเพียงสิ่งหนี่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ทิ้งความทรงจำกับบทเรียนไว้ให้แก่ผู้ใคร่ครวญ
และทิ้งภูมิคุ้มกันสำหรับโรคชนิดเดิมเมื่อคิดจะกลับมาเยี่ยมเยือนอีกครั้ง                

บททดสอบที่เราว่าหนักหนาในวันนี้

จึงเป็นเสมือนตัวช่วยในการรับมือกับบททดสอบอื่นๆที่รอเราอยู่ในวันข้างหน้า
เพราะเมื่อเราเจอบททดสอบคล้ายเดิม
เราจะไม่รู้สึกหนักหนาเท่าเดิมอีกแล้ว
และยิ่งเจออะไรที่เบากว่าเดิม ก็ยิ่งรับมือได้สบาย
เพราะของหนักกว่านี้ยังเคยผ่านมาแล้ว
คนที่เจอความสาหัสของชีวิตตั้งแต่ละอ่อน

จึงเป็นคนที่ได้รับความเมตตา หากมองในมุมหนึ่ง

เพราะเขาจะใช้ชีวิตได้อย่างแข็งแกร่งกว่าคนที่ชีวิตมีแต่ความสะดวกง่ายดาย                 

ฉะนั้น
ในช่วงเวลาที่กำลังเผชิญหน้ากับบทสอบ ขอให้เราอดทน

แม้แต่ในความหนักหนาก็ยังมีความดีงามให้เก็บเกี่ยว

สำหรับผู้ศรัทธาแล้วไม่ว่าจะอยู่ในสภาพการณ์เช่นใด

ชีวิตของเขาก็มีแต่ดีกับดี 

“น่าประหลาดจริงๆสำหรับกิจการของผู้ศรัทธา แท้จริงกิจการของเขาทั้งหมดล้วนเป็นความดีสำหรับเขาซึ่งลักษณะเช่นนี้ไม่มีในกิจการงานของใครอื่นนอกจากผู้ศรัทธาเท่านั้น
หากความดีมาประสบกับเขา เขาก็ขอบคุณมันจึงเป็นความดีสำหรับเขา
หากความชั่วมาประสบกับเขา เขาก็อดทน มันจึงเป็นความดีสำหรับเขาอีกเช่นกัน”

 (บันทึกโดยมุสลิม)


โดย มุซักกิร คอลัมบ์ ปลุก วารสาร โรตีมะตะบะ