ถามว่า"ถ้าวันนี้ไม่มีโทรศัพท์มือถือ เราจะอยู่กันอย่างไร?"…คนธุระเยอะคงเครียด
ถามว่า"ถ้าวันนี้ไม่มีคอมพิวเตอร์ เราจะอยู่กันอย่างไร"…ชาวไซเบอร์คงว้าวุ่น
ถามว่า่"ถ้าวันนี้ไม่มีการศึกษา เราจะอยู่กันอย่างไร?"…นักวิชาการคงก่ายหน้าผาก
ถามว่า"ถ้าวันนี้ไม่มีเงิน เราจะอยู่กันอย่างไร?"…นักการเมืองคงขวัญหนี
ถามว่า"ถ้าวันนี้ไม่มีเพื่อน เราจะอยู่กันอย่างไร?"…คนขี้เหงาคงผวา

ดูเหมือนปัจจัยในการดำรงชีวิตบนโลกใบนี้ของเราจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
มีหลายสิ่งหลายอย่างเหลือเกิน
ที่คล้ายกับว่าการดำเินินชีวิตของเราแต่ละวันจะขาดมันไปไม่ได้
แต่ท้ายที่สุดแล้ว…ถามว่า"อะไรกันแน่ทีี่ทำให้เรายังดำรงชีวิตอยู่ได้?"

ถามว่า"ถ้าวันนี้ไม่มีอิสลาม เราจะอยู่กันอย่างไร?"…ผู้ศรัทธาคงนึกไม่ออก
ถ้าไม่มีอิสลาม ป่านนี้เราจะเตลิดไปอยู่ส่วนไหนของดุนยา?
ถ้าไม่มีอิสลาม ชีวิตเราจะมืดมนสักแค่ไหน?
คืนวันของคนที่ไม่ได้ละหมาด ไม่ได้อ่านกุรอาน
ไม่ได้รำลึกถึงผู้สร้างมัน…จะดำเนินไปอย่างไร?
…มันเป็นภาพที่โหดร้ายเกินกว่าที่ผู้ศรัทธาจะจินตนาการได้จริงๆ

ฉะนั้น ไม่ว่าอัลลอฮจะให้เราขาดปัจจัยอะไรบ้างในชีวิต
จงขอบคุณเถิด ที่อย่างน้อย…พระองค์ก็ได้ให้อิสลามแก่เรา
ขงกอดสาส์นแห่งความเมตตาอันนี้เอาไว้ให้แ่น่นออก ชบไว้ด้วยฟันกราม
และยึดมั่นไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี
ตราบใดที่มีอิสลาม ชีวิตเราก็ไม่ขาดอะไร…
ตราบใดที่ขาดอิสลาม ชีวิตเราก็ไม่มีอะไร !!

โดย มุซักกิร คอลัมบ์ ปลุก วารสารโรตีมะตะบะ ฉบับที่ 20