การตัดสินใจในชีวิตของข้าพเจ้ามีมากมาย บ้างเรื่องเล็กบ้างก็เรื่องใหญ่ แค่กาเลือกที่จะก้าวเท้าขวาหรือซ้ายก่อน ก็นับได้ว่าเป็นการตัดสินใจอย่างหนึ่งเช่นกัน
   แต่ข้าพเจ้าก็เคยตัสินใจพลาด!
   หลายครั้งหลายหนที่การตัดสินใจไม่ได้ให้ผลอย่างที่ตัวเองหวัง ต้องมานั่งเศร้าเสียใจ หลายครั้งที่แม้จะแก้ตัวก็ทำไม่ได้
   แล้วมีวิธีการอะไรที่จะรับประกันให้การตัดสินใจมีความแน่นอน ไม่ผิดพลั้งได้ง่ายๆ มาตรฐานที่ช้ในการตัดสินใจที่ดีนั้นมีหรือไม่
   แต่วิธีการดังกล่าว ไม่ใช่การรับประกันที่มีผลลัพธ์ในโลกนี้ แต่เป็นการประกันที่มีผลลัพธ์ในโลกหน้า
   นั่นคือ การตัดสินใจที่วางอยู่บนความพึงพอใจของอัลลอฮ ซึ่งไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร แต่รับประกันได้ว่า ผลตอบแทนในโลกหน้านั้นสวยงามยิ่ง
   แล้วการตัดสินใจที่วางอยู่บนความถึงพอใจของอัลลอฮเป็นเช่นไร
   เฉกเช่นการตัดสินใจของคอลิด อิบนุ ซัยดฺ อิบนุ กุลัยบฺ นั่นเองที่เรียกว่า การตัดสินใจที่วางอยู่บนความพึงพอใจของอัลลอฮ
   ครั้งที่ท่านรอซูล(ศ.ล)ได้อพยพมาถึงมะดีนะฮฺใหม่ๆ ท่านได้พักอาศัยที่บ้านของคอลิด อิบนุ อุซัยดฺ อิบนุ กุลัยบฺ ผู้มีฉายาว่า อบูอัยยูบ ในช่วงที่บ้านของท่านนบีกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง
   บ้านของอบูอัยยูบเป็นบ้านสองชั้น คราแรกท่านจัดแจงขนย้ายเครื่องใช้สอยส่วนตัวของท่านและภรรยาออกไปจากชั้นบน เพื่อจัดให้เป็นที่พักของท่านรอซูล(ศ.ล) แต่ท่านรอซูลต้องการจะอยู่ชั้นล่าง อบูอัยยูบเลยต้องจำยอม
   เข้าสู้เวลาค่ำคืน เมื่อท่านรอซูล(ศ.ล)เข้านอน อบูอัยยูบกับภรรยาก็ขึ้นไปยังบ้านชั้นบน เขาปรารภกับภรรยาว่า "แย่ที่สุด!! เราทำเช่นนี้ได้อย่างไร?" จะให้ท่านรอซูล(ศ.ล) อยู่ชั่นล่วง แล้วเราอยู่ชั้นบนกระนั้นหรือ?? เราจะเดินอยู่เหนือท่านรอซูลหรือ? เรากำลังอยู่ระหว่างนบีกับวะฮีย์หรือนี่?!! ถ้าเช่นนั้นเราต้องแย่แน่!!!
   เรื่องนี้ทำให้ทั้งสองกระอักกระอ่วนใจเป็นอย่างมาก เวลานอนเขาจักนอนด้านริมฝาบ้าน เวลาเดินก็จะเดินริมๆ หลีกเลี่ยงที่จะเดินไปบริเวณตรงกลางบ้าน อันอาจจะทำให้ตัวเขาอยู่เหนือกว่าท่านนบี
   ในวันรุ่งขึ้นอบูอัยยูบก็ขอร้องให้ท่านนบีขึ้นไปอยู่ชั้นบน แต่ท่านก็ปฏิเสธ ด้วยเหตุผลที่ว่าเป็นการสะดวกกว่าที่จะอยู่ชั้นล่าง เพราะมีพี่น้องมุสลิมมาเยี่ยมท่านอยู่เสมอ
   จนคืนหนึ่ง เมื่ออากาศหนาวจัด เหยือกใส่น้ำแตก และน้ำหกรดบ้านชั้นบน อบูอัยยูบและภรรยารีบเอาผ้าห่มกำมะหยี่ไปซับน้ำ เพราะ เกรงว่ามันจะไหลลงไปโดนทานนบี รุ่งขึ้นเขาจึงรีบบอกกับท่านนบีถึงความคับข้องใจอีกครั้ง ท่านนบีจึงยอมย้ายไปอยู่ชั้นบน
   การตัดสินใจครั้งที่สองเกิดขึ้นในวันที่ร้อนระอุ ท่านรอซูล(ศ.ล)ไปพับท่านอบูบักร และท่านอุมัรที่เดินออกมานอกบ้าน เพราะความหิวกระหายและความร้อนแทบเผากาย ซึ่งท่านนบีก็อยู่ในภาวะนั้นเช่นกัน ท่านจึงชวนทั้งสองไปยังบ้านของอบูอัยยูบ 
   เมื่อไปถึง อบูอัยยูบได้นำอินทผาลัมมาเลี้ยงแขกทั้งสาม รวมทั้งแพะต้ม แพะย่างและขนมปัง ท่านนบีทราบซึ้งในการกระทำของอบูอัยยูบ ในวันรุ่งขึ้นท่านจึงมอบทาสหญิงที่เคยรับใช้ท่นให้อบูอัยยูบ และบอกว่า "ขอสั่งหน่อยนะว่าจงปฏิบัติต่อหญิงรับใช้ผู้นี้ด้วยดี เพราะความจริงเท่าที่นางอยู่รับใช้เรามา นางก็ทำดีมาตลอด"
   เมื่อบูอัยยูบพาทาสหญิงกลับมาบ้าน ภรรยาของเขาจึงเอ่ยถามว่า "ทาสหญิงนี้คือใคร?"
   ท่านอบูอัยยูบตอบว่า "เป็นของเราซิ ท่านรอซูลให้เราแล้ว"
   ภรรยากล่าวว่า "ผู้ให้ก็มีเกียรติ แถมสิ่งนี้ก็มีคุณค่าจริงๆ"
   อบูอัยยูบกล่าวว่า "แต่ท่านรอซูลสั่งว่าให้เราปฏิบัติต่อนางด้วยดีน่ะ"
   นางจึงถามว่า "แล้วเราจะทำอย่างไรดี จึงจะบรรลุตามคำสั่งเสียนั้นล่ะ?"
   อบูอัยยูบกล่าวว่า "มีทางเดียวเท่านั้น คือ ปล่อยให้อิสระ"
   ภรรยาของเขาจึงพูดว่า "ถูกแล้ว…ฉันก็เห็นด้วยเช่นนั้นเหมือนกัน"
   แล้วอบูอัยยูบก็เลือกตัดสินใจอันวางอยู่บนความพึงพอใจของอัลลอฮด้วยการปล่อยทาสหญิงผู้นั้นให้ได้รับอิสระ โดยมิได้มองถึงความสะดวกสบายของตนในการที่จะได้คนมาช่วยงานเลย
   ครั้งเมื่ออายุล่วงแปดสิบปี ก่อนหน้านั้นอบูอัยยูบไม่เคยที่จะเสียโอกาสในการที่จะไปร่วมรบในสงคราศาสนานอกเสียจากจะติดภารกิจอย่างอื่นอยู่ก่อน และในสงครามครั้งนี้ก็เช่นกัน มันเป็นสงครามครั้งสุดท้ายของอบูอัยยูบ สงครามเพื่อเปิดกรุงคอนแสตนติดโนเปิลในสมัยมุอาวิยะฮฺเป็นคอลีฟะฮฺ
   ขณะสู้รบยังไม่ประสบชัย อบูอัยยูบกลับล้มป่วยลง เป็นเหตุให้ท่านต้องพักรบ ท่านยะซีดซึ่งเป็นแม่ทัพได้มาเยี่ยม และกล่าวว่า "โอ้ท่านอบูอัยยูบ ถ้าหากท่านมีความต้องการอันใดก็จงบอกมาเถิด"
   "จงบอกสภาพของฉันแด่เหล่าทหารมุสลิมด้วย และบอกเขาเหล่านั้นด้วยว่า อบูอัยยูบสั่งเสียไว้ให้บุกเข้าไปในดินแดนฝ่ายศัตรูให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ จงแบกฉันไปด้วยและให้ฝังศพของฉันไว้ใต้พื้นดินของกองทหารมุสลิม ณ กำแพงแห่งเมืองกรุงคอนแสตนติโนเปิดลด้วย"
   เมื่อกล่าวจบ อบูอัยยูบก็สิ้นใจ
   หลังจากทราบข่าว กองทัพมุสลิมก็บดขยี้ศัตรูครั้งแล้วครั้งเล่า จนสามารถบุกถึงกำแพงกรุงคอนแสตนติโนเปิลได้สำเร็จ ถึงแม้จะไม่สามารถบุกทะลวงไปเปิดประตูเมืองได้ พวกเขาก็นำศพของอบูอัยยูบขุดหลุมฝังไว้ ณ ที่นั้น
   ขณะลมหายใจใกล้ขากห้วง อบูอัยยูบก็ใช่จะพรั่นพรึงและนึกถึงชีวิตตัวเองเป็นที่ตั้ง การตัดสินใจครั้งสุดท้ายในชีวิตของเขา เขาเลือกที่จะทำในสิ่งที่มีผลดีที่สุดต่อประชาชาติมุสลิม
   และนั่น ก็ย่อมวางอยู่บนความพึงพอพระทัยของอัลลอฮนั่นเอง

โดย โอเลี้ยงสีชมพู คอลัมบ์ คนในประวัติศาสตร์ วารสารโรตีมะตะบะ ฉบับที่ 28